Πράσινη “ηγεσία” από τη Lidl

Economy and environment are the same thing. That is the rule of nature.

Mollie Beattie

Πλαστικό λοιπόν

Ας εξηγήσουμε ορισμένα απλά πράγματα. Δεν χρειάζεται κάποιος να είναι ευαισθητοποιημένος για το Περιβάλλον, για να σοκαριστεί. Η Ελλάδα παράγει περίπου 700.000 τόνους πλαστικών απορριμμάτων κάθε χρόνο. Απορρίμματα που δεν διαλύονται εύκολα… Η αποκατάσταση της γης είναι δύσκολη στις χωματερές, τις ακτές, και τη θάλασσα, ενώ επηρεάζεται επιπλέον ο υδροφόρος ορίζοντας. Τα παρακάτω στοιχεία δόθηκαν το 2019 από την WWF:

Ανεπιβεβαίωτες (γιατί δεν υπάρχει εθνικό σύστημα μέτρησης) εκτιμήσεις δείχνουν πώς από αυτό όλο το πλαστικό, οι 11.500 τόνοι καταλήγουν κάθε χρόνο στις θάλασσες, αλλοιώνοντας το φυσικό περιβάλλον, μολύνοντας ή σκοτώνοντας ψάρια. Αν ρωτήσετε ειδικό του ΕΛΚΕΘΕ θα μείνετε άφωνοι με τα αρνητικά αποτελέσματα που θα σας περιγράψει.

Μπορεί κάποιος να πει… και τι με νοιάζει εμένα; Μας νοιάζει, γιατί κάθε σακούλα του σπιτιού που γεμίζει με οργανικά και ανακυκλούμενα και πλαστικά απορρίμματα επιβαρύνει ένα κύκλο οικονομίας, κρατικών πολιτικών αποκατάστασης, πέραν των προστίμων που πληρώνουμε στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ας μην αναφερθούμε σε χαρτιά, ταμπόν και πάνες που σε όλη την Ευρώπη πετιούνται στις τουαλέτες, εξαιτίας της έλλειψης Παιδείας ή/και της αδιαφορίας (δείτε εδώ ένα εμπνευστικό TEDx βίντεο για να προβληματιστείτε).

Το κράτος με τέτοιους όγκους πλαστικών απορριμμάτων δεν μπορεί να κάνει πολλά, παρά μόνο να μας φορολογήσει παραπάνω, για να βρει τα χρήματα μήπως και μειώσει την καταστροφή που ήδη κληρονομούμε στα παιδιά μας. Καταλαβαίνουμε, νομίζω, όλοι. [EDIT: Πολλά μπορεί να αλλάξουν για τη χώρα με το πράσινο νομοσχέδιο του Υπ. Περιβάλλοντος που καταργεί από τον Ιούλιο 2021 τα 10 πλαστικά μίας χρήσης, για να παραδώσουμε ένα καλύτερο περιβάλλον στα παιδιά μας.]

Οι εταιρίες δεν συνταυτίζονται

Οι ιδιωτικές εταιρίες που διαχειρίζονται τόνους πλαστικού και υλικών βιομηχανίας δεν κάνουν πολλά, για να λέμε την αλήθεια. Από τους παραγωγούς έως τη χαρτούρα των χρηματοοικονομικών και την ανακύκλωση τηλεπικοινωνιακού υλικού προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο αν και κανείς δεν ξέρει γιατί. Η Ευρωπαϊκή Ενωση πιέζει όσο μπορεί τις εθνικές κυβερνήσεις, οι ακτιβιστές πολλαπλασιάζονται, αλλά τα industries αργούν.

Στόχοι Βιώσιμης Ανάπτυξης

Κάπως έτσι, με όλα αυτά και ένα τόσο απλό σκεπτικό, τα Ηνωμένα Εθνη έφεραν κοντά χώρες, εταιρίες, και επιτρόπους για να αγκαλιάσουν και να εφαρμόσουν τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (Sustainable Development Goals) έως το 2030.

To 2014 έζησα από κοντά στη Νέα Υόρκη το τέλος της διαδικασίας ορισμού των στόχων και τότε κατάλαβα πώς δεν είναι μια ‘nice-to-have’ μόδα, αλλά επιτακτική ανάγκη για να γίνουν παρεμβάσεις και να μειωθούν και οι ανισότητες.

Στα θέματα Πράσινης Ανάπτυξης υπάρχουν και χειρότερες επιδόσεις κρατών από τις δικές μας. Και που να κοιτάξουμε στο επίπεδο προϊόντων και υλικών συσκευασίας. Εκεί είναι η ανευθυνότητα στο μεγαλείο της. Λέει η εταιρία αυτό είναι το P&L μου, αυτά είναι τα κόστη μου, δεν κινούμαι εκατοστό, για να μη χάσω κερδοφορία. Ευτυχώς οι “μεγάλοι” πολυεθνικοί παίκτες έχουν αρχίσει να οδηγούν την αλλαγή και παρασύρουν θετικά κυβερνήσεις, χώρες, καταναλωτές.

Οι στόχοι #12 και #14

Ο στόχος #12 “Ensure sustainable consumption and production patterns” και κυρίως ο #14 “Conserve and sustainably use the oceans, seas and marine resources” στη διασταύρωσή τους …συναντούν τα πλαστικά απορρίμματα. Περιλαμβάνουν μαζί 21 υπο-στόχους, 2.766 partnerships ιδιωτικών και δημόσιων φορέων και έχουν ήδη 68 δημοσιεύσεις καλών πρακτικών.

By 2025, prevent and significantly reduce marine pollution of all kinds, in particular from land-based activities, including marine debris and nutrient pollution.

‘Εχετε ακούσει κάποιο υψηλόβαθμο στέλεχος των ρυπογόνων industries να λέει τουλάχιστον, πώς μελετά το διεθνές υλικό για να προτείνει στην εταιρία του λύσεις και αλλαγές πολιτικής; Γνωρίζετε κάποια μικρομεσαία βιοτεχνία ή εισαγωγική να δήλωσε πώς αναλαμβάνει δράση; Το World Economic Forum έχει δημοσιεύσει ένα εξαιρετικό paper-ερέθισμα “The New Plastics Economy” για όποιον ενδιαφέρεται.



Το παράδειγμα της Lidl

Η μάρκα Lidl πέρασε από το low-price, low quality perception και positioning της πρώτης πενταετίας της στο να θεωρείται σήμερα ισάξιο supermarket με άλλα. Το Lidl που “έχει βελτιωθεί πολύ” και “δεν πάμε μόνο για χαρτικά και μακαρόνια” επένδυσε στην ταυτότητα, στην καθαριότητα, σε περισσότερους Ελληνες παραγωγούς και οι Γερμανοί κατάλαβαν πώς το ‘low-price’ δεν αρκεί.

Είδαμε σεφ να εγγυώνται perceived ποιότητα, να επιδεικνύει δημιουργικότητα στα social media (#apotalidl), να προσφέρει στην κοινωνία. Εγινε ένα brand που προσπαθεί να ορίσει καλύτερα το τι είναι και το γιατί του. Βέβαια τυπώνει ακόμη τα έντυπά του με αρκετά εκατομμύρια ευρώ (και δέντρα του Αμαζονίου;) λερώνονας τα γραμματοκιβώτιά μας, αλλά είναι σαφές πώς βελτιώνεται και αλλάζει ως Brand.

Η Lidl είναι η πρώτη εταιρία που το 2018 απέσυρε εντελώς τη σακούλα με τα €0,40 και από τότε εξοικονομεί 842 τόνους πλαστικού κάθε χρόνο. Δίνει το παράδειγμα σε άλλες εταιρίες να ακολουθήσουν (όχι μόνο στις σακούλες), αν και προς το παρόν είναι μία πρώτη ενέργεια.

Η κοινωνία ζητά από τα Brands να αποδείξουν…

Μέχρι σήμερα τα θέματα Περιβαλλοντικής προστασίας ήταν μέρος της (διαφημιστικής) Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης. Οι εταιρίες δήλωναν πώς έκαναν για παράδειγμα ανακύκλωση, ενώ μόλυναν το περιβάλλον με αδιάθετα υλικά ή κατέστρεφαν τόνους δέντρων, ή δεν αποκαθιστούσαν τους δημόσιους χώρους και τις κοινότητες που γειτνιάζουν με τη λειτουργία των εργοστασίων.

Τώρα ήρθε η ώρα οι επιχειρήσεις να αποδείξουν πώς ακούν την κοινωνία, ότι συναισθάνονται τις προκλήσεις της εποχής και τους Sustainable Development Goals. Αν δεν το κάνουν, δεν θα βρουν απέναντί τους μόνο τους ακτιβιστές-οικολόγους, αλλά τους πελάτες τους …κάθε μέρα, και καθένα που εκπαιδεύεται με περισσή πληροφόρηση.

Πρέπει να ανακοινώσουν με διαφάνεια πολύ σαφείς πολιτικές, δράσεις και δεσμευτικά χρονοδιαγράμματα που: α) μειώνουν τη χρήση πλαστικών, β) επανασχεδιάζουν ανακυκλώσιμα προϊοντα και συσκευασίες, γ) ανακυκλώνουν τα απλά και τα επικίνδυνα υλικά και δ) βοηθούν στην απομάκρυνση επικίνδυνων υλικών από το περιβάλλον σε συνεργασία με φορείς και ενώσεις πολιτών. Πρέπει να αναλάβουν ενεργό ρόλο, γιατί εκτός από το πιθανό αρνητικό αποτύπωμά τους, που πρέπει να μειωθεί, έχουν υποχρέωση να εκπαιδεύσουν και να δώσουν το καλό παράδειγμα στην κοινωνία, όπως το Lidl …το οποίο τους “έβαλε τα γυαλιά“.

Recycling, packaging, businesses are changing all of those things because that’s what consumers want. 
Jerry Greenfield, Co-founder of Ben & Jerry’s

Η μεγάλη αλλαγή στη βιομηχανία

Αν παραθέσουμε τα προϊόντα που χρησιμοποιούν μεγάλες ποσότητες πλαστικού από το fast-food industry, τα coffee shops, οδοντόβουρτσες, συσκευασίες καλλυντικών, συσκευές τηλεφωνίας, έως τη βιομηχανία ένδυσης, και τον οικιακό εξοπλισμό -πιστέψτε με- η λίστα είναι τεράστια. Η απαγόρευση πλαστικών πηρουνιών-πιάτων μετά τη σταδιακή απαγόρευση καλαμακίων είναι σημαντική, αλλά ωχριά εμπρός στην αλλαγή που πρέπει να κάνει η βιομηχανία.

Η ατζέντα του Υπουργείου Περιβάλλοντος είμαι σίγουρος πώς έχει αιφνιδιάσει πολλούς επιχειρηματίες και βιομήχανους, αλλά πλέον η Ελλάδα δεν μπορεί παρά να ακολουθήσει “πράσινες πολιτικές” παντού σε κάθε industry, αφενός για να καθαρίσει… και αφετέρου για να προσελκύσει επενδύσεις τέτοιου προσανατολισμού.

Οι επιχειρήσεις όχι μόνο πρέπει να αλλάξουν τη συσκευασία Χ, αλλά και την τοποθέτησή τους. Πραγματικά όμως, όχι απλά σε κάποιο corporate video! Από το “μέγεθος“, την “ιστορία Χ ετών“, την “πρωτοπορία” και την (επιφανειακά γραμμένη) “Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη” πρέπει να περάσουν σε πράξεις. Σε νέο Marketing position, σε πιο ανθρώπινο storytelling και να δείχνουν την αλλαγή τους, ώστε να δημιουργούν απόθεμα εμπιστοσύνης. Κανείς δεν θα θυμάται το Facebook post XYZ, όλοι θα θυμούνται όμως πώς μια εταιρία έσωσε τον πλανήτη και τα παιδιά μας. Απλά, θέλει κότσια και σύγχρονη σκέψη!

Σας αφήνω με μία εξαιρετική ομιλία της Lauren, απόφοιτης Περιβαλλοντικών σπουδών. Είναι αποκαλυπτική και εμπνευστική!


0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση